Listopad 19 2018 20:49:01
Nawigacja
Strona Główna
Opis rasy
Wzorzec Rasy
English
Moje Shiby/Dogs
Szczenięta/Puppy
Show Results/Zdjęcia
Wydarzenia
Linki
Kontakt
Polityka Prywatności

Akita
Szczenięta/Puppy
REKLAMA


Wzorzec rasy


Wzorzec FCI nr 257/16.06.1999/, wersja angielska
SHIBA
TŁUMACZENIE : Olga Jakubiel. poprawki Izabela Przeczek
POCHODZENIE: Japonia.
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 30.10.2016.
UŻYTKOWOŚĆ: Pies myśliwski do polowania na ptaki i małą zwierzynę. Pies do towarzystwa.
KLASYFIKACJA F.C.I.: Grupa 5 Szpice i psy ras pierwotnych.
Sekcja 5 Szpice azjatyckie i rasy pokrewne.
Bez prób pracy.


ZARYS HISTORII RASY: Shiba była rodzimą japońską rasą już od czasów pierwotnych. Słowo „shiba” oznacza coś „małego”, „małego psa”. Środowiskiem, w jakim ukształtowała się shiba, był górzysty obszar, położony nad brzegiem Morza Japońskiego; [shiba] używana była [tam] do polowania na małą zwierzynę i ptaki. Przedstawiciele rasy różnili się od siebie nieznacznie, ze względu na zróżnicowanie miejsc ich pochodzenia. Ponieważ w latach 1868-1912 sprowadzano z Anglii takie psy, jak setery angielskie i pointery, polowania stały się w Japonii formą sportu. Krzyżowanie shiby z angielskimi psami stało się tak powszechne, że w okresie między rokiem 1912 a 1926 czysta shiba stała się prawdziwą rzadkością, której występowanie ograniczało się do obszarów, z których się wywodziła. Około roku 1928 myśliwi i inni wykształceni ludzie zainteresowali się ochroną czystej shiby ; rozpoczął się poważny program ochrony niewielkiej liczby czystych linii, natomiast wzorzec rasy ostatecznie ujednolicono w 1934 r. W 1937 r. shiba została uznana za „pomnik przyrody”; następnie hodowano ją i ulepszano tak, by stała się znakomitą rasą, jaką znamy dziś. FCI-St n° 257
3 WRAŻENIE OGÓLNE: Pies małej wielkości, harmonijny, o dobrym kośćcu i dobrze rozwiniętych mięśniach. Mocnej budowy. Szybki, swobodny i piękny chód.
ISTOTNE PROPORCJE: Stosunek wysokości w kłębie do długości tułowia wynosi 10:11.
USPOSOBIENIE/TEMPERAMENT : Temperament – wierny, o wyostrzonych zmysłach, bardzo czujny.
GŁOWA :
OKOLICA MÓZGOCZASZKI :
Czaszka: Szerokie czoło. Stop: Wyraźnie zaznaczony, z delikatną bruzdą.
OKOLICA TWARZOCZASZKI:
Nos: Pożądany czarnego koloru. Grzbiet nosa prosty.
Kufa: Umiarkowanie gruba, zwężająca się.
Wargi: Przylegające.
Szczęka i żuchwa oraz uzębienie: Zęby mocne; zgryz nożycowy.
Policzki: Dobrze wykształcone.
Oczy: Trójkątne, nie za małe, ciemnobrązowego koloru, zewnętrzne kąciki oczu delikatnie skierowane ku górze.
Uszy: Stosunkowo małe, trójkątne, nieco pochylone do przodu, pewnie stojące.
SZYJA: Gruba, mocna i zharmonizowana z głową i tułowiem.
TUŁÓW:
Grzbiet: Prosty i mocny.
Lędźwie: Szerokie i umięśnione.
Klatka piersiowa: Głęboka; żebra umiarkowanie wysklepione.
Brzuch: Nieco podciągnięty. FCI-St n° 257
4 OGON: Wysoko osadzony, gruby, zdecydowanie zwinięty lub zagięty jak sierp nad grzbietem; gdy ogon jest opuszczony, jego koniec sięga niemal stawów skokowych.
KOŃCZYNY:
KOŃCZYNY PRZEDNIE : Widziane z przodu., przednie kończyny proste.
Łopatki: Łopatka umiarkowanie ukośna.
Łokcie: Przylegające.
Śródręcze: Lekko ukośne
ŁAPY: Palce zwarte i dobrze wysklepione. Opuszki grube i elastyczne. Pazury twarde, preferowane ciemnego koloru.
KOŃCZYNY TYLNE:
Uda: Dobrze rozwinięte.
Podudzia: Dobrze rozwinięte.
Stawy skokowe: Grube i mocne.
ŁAPY: Palce zwarte i dobrze wysklepione. Opuszki grube i elastyczne. Pazury twarde, preferowane ciemnego koloru.
CHÓD/RUCH : Lekki i energiczny.
SZATA:
WŁOS: Włos okrywowy szorstki i prosty; podszycie miękkie i gęste; włos na ogonie nieco dłuższy i odstający.
MAŚĆ: Czerwona, czarna podpalana, sezamowa, czarna sezamowa, czerwona sezamowa.
Definicja koloru sezamowego:
 Sezamowy: Równomierne połączenie białych i czarnych włosów.
 Czarny sezamowy: Przewaga czarnych włosów nad białymi.
 Czerwony sezamowy: Rude tło, połączone z czarnymi włosami.
Wszystkie wspomniane wyżej kolory muszą mieć „urajiro”.
„Urajiro”: Biaława szata po bokach kufy, na policzkach, spodzie żuchwy, szyi, klatce piersiowej, brzuchu i spodniej części ogona oraz wewnętrznej stronie kończyn. FCI-St n° 257
5 WIELKOŚĆ I CIĘŻAR CIAŁA:
Wysokość w kłębie:
Psy: 39,5 cm. Suki: 36,5 cm.
Tolerancja 1,5 cm powyżej i poniżej.


WADY: Wszelkie odstępstwa od wyżej wymienionych cech należy uznać za wady, których ocena powinna być proporcjonalna względem ich stopnia i zasięgu.
 Słabo zaznaczony dymorfizm płciowy.
 Lekki iprzodozgryz lub tyłozgryz.
 Liczne braki w uzębieniu.
 Płochliwość.
Umaszczenie pinto

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:

 Agresja lub nadmierna bojaźliwość.
Znaczący przodozgryz lub tyłozgryz
 Nie stojące uszy.
 Wiszący lub krótki ogon.
Każdy pies, przejawiający fizyczne lub psychiczne nieprawidłowości, powinien zostać zdyskwalifikowany.
Uwaga: Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra, całkowicie opuszczone do moszny.


>


darmowy hosting obrazków
darmowy hosting obrazków
Copyright © 2009